sedaey khasteh(صدای خسته)

صدایم کن....

sedaeykhasteh — Wed, 18 Oct 2006 11:25:17 GMT

صدایم کن

^{صدای تو ترانه است}

^{نفسهای تو در گوشم}

^{کلام عاشقانه است}

^{اگر از بودن ماندن}

^{بدون عشق دلگیرم}

^{صدایم کن به اوازی}

^{که من بی عشق میمیرم}

^{اگر خوابم اگر بیدار}

^{اگر مستم اگر هشیار}

^{صدایم کن}

^{در اغوشت نگاهم دار}

sedaeykhasteh — Wed, 18 Oct 2006 11:19:11 GMT

آن گاه كه...

ضربه هاي تيشه هاي زندگي را

بر ريشه هاي آرزويت حس مي كني

به خاطر بياور كه...

زيبايي شهاب ها

از شكستن قلب ستارگان است...

هرگز دستي رو نگير وقتي قصد شکستن قلبش رو داري...
هرگز نگو براي هميشه وقتي مي دوني جدا ميشي...
هرگز نگو دوسش داري وقتي که بهش اهميت نميدي...
هرگز درباره احساست حرف نزن وقتي که واقعاً وجود نداره...
هرگز به چشماش نگاه نکن وقتي قصد دروغ گفتن داري...
هرگز بهش سلام نکن وقتي مي دوني خداحافظي در پيشه...
هرگز به کسي نگو تنها اونه وقتي تو ذهنت به ديگري فکر مي کني...
هرگز قلبي رو قفل نکن وقتي کليدش رو نداري...
هرگز به اين آسوني ها از دستش نده...
شايد هيچ وقت کسي رو پيدا نکني که اينقدر دوست داشته باشه...

به اميد آن روز که هيچ پيوندی به خاطر بی وفايی از هم گسسته نشه...

به اميد آنروز که هيچ دوستت دارم گفتنی به زبون هيچکس نياد مگه اينکه از عمق وجود و عشق باشه...

به اميد آنروز که هيچکس عشق رو فدای خودخواهيش نکنه...

به اميد آنروز که ديگه هيچ دل شکسته ای غمگين و بيصدا سکوت نکنه...

به اميد آنروزی که هيچکسی نباشه که به خاطر محبت و علاقه خودشو ملامت کنه...

به اميد آنروزی که رشته محبت با بی وفاييها نازک و نازکتر و بلاخره گسسته نشه...

به اميد آنروز که عشق معنای واقعی داشته باشه...

به اميد آنروز که همه ما به خاطر بسپاريم که شکل گرفتن يک عشق بارها و بارها آسانتر از حفظ

اونه !! اون رو به آسونی از دست نديم و گسسته شدن اون رو راحت نپذيريم و برای حفظ اون واقعا تلاش کنيم

و به اميد آنروز که هيچ مدعی عاشق بودن ؛ در امتحان عشق نمره مردودی از معشوق نگيره ؛

به اميد آنروز که ...

بالم شکست

sedaeykhasteh — Mon, 16 Oct 2006 07:40:15 GMT

آقا سلام كردم ، جوابم نمي دهيد ؟|

خدا

آقا ! برای کبوترانت نذر کرده ام

یک پر به بال شکسته ام نمی دهید ؟

آقا شما خودِ معراج اين دلي

دست مرا به دست آسمان نمي دهيد ؟

sedaeykhasteh — Mon, 16 Oct 2006 07:37:18 GMT

خدايا! چقدر بپوشانم دلم، ذهنم و تنم را و باز عريان باشم؟ چقدر خواب راحت از چشمانم دور شود و آرامش درونم با سكوت در برابر بندگان تو و ترس از قدرت آنان ربوده شود؟ چقدر روز و شب از شر آنچه در درونم است، بيمناك باشم؟

نه سايه‏اي به دنبالم، نه برگي، نه صدايي در اطرافم. در من سايه‏اي است؛ سايه گناهاني پي در پي در درونم و صداي نشنيده‏ها و شنيده‏هاي حرام در گوشم.

الهي! نعمت را تو به ما دادي و چون از ما گرفتي گريان شديم بر آنچه امانت تو بود و از ما بازستاندي.

الهي! زندگي را چنان لبريز داشتن‏هايت بگردان كه ظرف نداشته‏هايم فقط از وجود تو لبريز شود.

الهي! دلم را چنان بياراي كه اگر بلغزد پاي، فرشته‏ات نگه دارم باشد.

آمين يا رب العالمين

یاحق

sedaeykhasteh — Mon, 16 Oct 2006 07:32:18 GMT

یا حق

سلام به همگی ...با اینکه قصد نداشتم امشب چیزی بنویسم ولی دلم بهم میگه بنویس ...امشب شب یلداست همه می دونن البته من هیچوقت تو مناسبتها چیزی نمی نویسم چون به قدر کافی تو وبلاگها در مورد اون روز خاص نوشته میشه . اما من شب یلدا رو خیلی دوست دارم حتی بیشتر از سال تحویل .....البته شب یلدا رو ازبچگی دوست داشتم .....یادش بخیر پدر بزرگ اونوقتها زنده بود افسانه سارای هیچ وقت یادم نمیره ....آجیل و هندونه وای خدا جون کاش برمی گشت اون روزا حالا دیگه نه پدر بزرگ هست نه مادربزرگ ما هم که تو غربت هستیم اینجا شبای یلدا دلم یکمی میگره چون کسی رو نداریم که دور هم جمع بشیم مثل بچگی ها که تو شمال بودم یادش بخیر.....

خوب حالا می خوام یه فال حافظ بگیرم به نیت همهء دوستای خوبم .....

کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

ببرد اجر دوصد بنده که آزاد کند

قاصد منزل سلمی که سلامت بادش

چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند

امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند

گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز

که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند

شاه را بِه بود از طاعت صد ساله و زهد

قدر یکساعته عمری که در او داد کند

حالیا عشوهء ناز تو زبنیادم بُرد

تا دگر باره حکیمانه چه بنیاد کند

گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنیست

فکر مشّاطه چه با حسن خدا داد کند

ره نبردیم به مقصود خود اندر شیراز

خرّم آن روز که حافظ رهِ بغداد کند

شعار وبلاگی : هر انسانی نه دوست توست و نه دشمن توست بلکه هر انسانی معلم توست.

آرزوها...

sedaeykhasteh — Mon, 16 Oct 2006 07:27:36 GMT

آرزوها

دستهایم را باز می کنم، باز باز. تا تمامی آرزوهایم را در آغوش بگیرم. اما هیچ چیز به دستم نمی آید، حتی تو. گر چه تو از همه نزدیک تری. اما نه در میان دستانم. آنجایی ایستاده ای که من گفتم. تو را هم هنوز به دست نیاورده ام، مثل آرزوهای دیگر. کاشکی تو حداقل در میان دستانم بودی.

ترسیده ام. دستهای خالی ام را می بندم. ترسیده ام مبادا همه شان از دست بروند. می دانم که را برایم جمع می کنیشان، اما می ترسم زمانیکه بهشان برسم، دیر شده باشد.

چشمانم در حدقه به دنبال آرزویی می دوند که شاید برایم باقی مانده باشد ( و من غافل )، اما همه شان رفته اند. فقط تو مانده ای دور از دستانم و من با دستان خالی و تو با لبخندی بر لب، شاد از گریه های خنده وارم.

آرام می نشینم. چشم هایم را می بندم به این امید که شاید تمام اینها رویایی باشد شبانه که تا چشم باز کنم پر می کشد به سرزمین رویاها. چشم که می گشایم، هنوز همانم، نشسته روی خاک در حالیکه دستهایم را دور خودم جمع کرده ام و به تو چشم دوخته ام.

توحید

ساحل نشین اشک...

sedaeykhasteh — Mon, 16 Oct 2006 07:24:58 GMT

اینم واسه اونایی که تو ساحل اشک ریختن

خوب باید بسازین دیگه...

برای تو

sedaeykhasteh — Sat, 14 Oct 2006 14:37:34 GMT

ماه من گوش كن . . .

تو تنها مي داني قصه زندگي ام را

قصه اي كه با غصه آغاز شد

چه پاياني را بايد برايش نوشت !

من چشمهايم را مدتي ست به پنجره دادم

هميشه آرزو داشتم جاي يكي از آن ستاره ها بودم

ستاره اي كه هر شب بر روي شانه هاي تو به خواب مي رود

ماه من گوش كن . . .

تصميم گرفته ام قصه زندگي ام را دوباره بنويسم

بدون گذشته اي تلخ كه هر روز به خاطرتش ملامت مي شوم

مي دانم سخت است باور جوانه زدن درختي خشكيده

و من همان درختم

كه بايد در كوير دل آدمهايت دوباره سبز شود

توقعي ندارم هيچ يك از ابرهايت

برايم باران ببارند . . .

من مدتي ست اشكهايم را به باد سپردم

ديگر نه از تنهايي مي هراسم

و نه به تنها ماندن مي انديشم

ماه من گوش كن . . .

مهم نيست پايان قصه زندگي ام چگونه نوشته شود

فقط اين را بدان

قصه شبهاي تنهايي من و تو

آغاز قصه عشقي خواهد بود بي پايان

ماه من گوش کن . . .

غصه این قصه را با من فراموش کن . . .

واژه انتظار

sedaeykhasteh — Sat, 14 Oct 2006 14:36:56 GMT

تو مي داني چقدر سخت است واژه انتظار براي دل كوچك عاشق من ؟

تو مي داني چندين جمعه است كه آسمان اشكهايم را مي شمارد ؟

تو مي داني در اين هواي نم گرفته روزگار تا كي دلم بايد از فراق تو بگيرد؟

تو مي داني در حسرت عطر نرگست چه شبهايي را با رويايت مست شدم ؟

مهدي جان اين را بدان

خورشيد تمام جمعه هاي من با نگاه تو طلوع خواهد كرد

و ماه من در انتظار امدنت به غروب نشسته است

پس بیا که چشمهایم در انتظارت ابری ست

غایب همیشه حاضر

می دانم روزی خواهی آمد .....

مناجات...

sedaeykhasteh — Sat, 14 Oct 2006 14:36:01 GMT

خدايا . . .

تو مي داني كه درد من درد تنهايي نيست

از نامردي روزگار هم شكايتي ندارم وقتي كه هر روز شاهد نامردي بنده هايت هستم

خدايا . . .

تو مي داني دوست داشتن بنده هايت را با وزنه صداقت مي سنجيدم

حال كفه ترازوي دلم از صداقت خالي ست من از اين همه دروغ هم گله اي ندارم

خدايا . . .

درد من درد پرواز است

نمي خواهم مانند پرنده اي باشم كه پايبند قفس زيبايش مي شود

و پرواز را از ياد مي برد ...

خدايا . . .

مي خواهم همانطور كه متولد شدم به سويت رها شوم

آري !